Gail Giles

Interview

"I haven't killed anyone... Yet!"

Gail Giles, de schrijfster van Right Behind You en haar nieuwste boek What Happened to Cass McBride, is een vrouw die houdt van uitdagingen. Met haar luide stem en haar vette Amerikaanse accent - ze is een echte Texaanse, uit het zuiden van Amerika - overdondert ze je, en tegelijkertijd mag je haar meteen. Want ze weet wat ze wil, en ze is voor niets of niemand bang!

"Ik heb laatst iemand aan het huilen gemaakt. Ik had een schilderij gekocht, maar nog niet meegenomen. Toen ik het wilde ophalen, bleek dat de verkoper het aan iemand anders verkocht had. Toen ik mijn schilderij terugeiste bij de manager, hoorde ik opeens dat ze begon te huilen... Ik was stomverbaasd, werd nog bozer en vroeg aan haar: "Je bent een volwassen vrouw, en je moet híerom huilen? Geef mij gewoon mijn schilderij terug!" Uiteindelijk heb ik het niet teruggekregen, helaas. Maar ik kreeg wel een andere, dat veel meer waard was!"

Levend begraven
"Mijn boeken ontstaan meestal uit een uitdaging die ik mezelf stel. Voor mijn nieuwste boek, What Happened to Cass McBride, vroeg ik me af of je een boek kon schrijven waarin geen van de personages echt aardig zijn, maar dat je ze toch kan begrijpen en sympathie voor ze hebt - en het boek wilt blijven lezen. Toen ik begon met schrijven, had het ontzettend gesneeuwd. De sneeuw kwam tot aan de ramen. Je moest tunnels graven om naar je auto te komen, en ik voelde me letterlijk levend begraven. Tegelijkertijd was er iemand in mijn leven die erg onaardige dingen tegen mij had gezegd. Die dingen nam ik toen samen, en zo ontstond het boek. ‘Wat als?' zijn echt magische woorden voor een schrijver."

Moord en doodslag
"Ik heb in totaal zeven boeken geschreven, tot nu toe. In Amerika is Cass McBride één van mijn populairste boeken. Op dit moment schrijf ik een nieuw boek, Dark Song. Natuurlijk gaat die ook weer over moord - ál mijn boeken gaan over moord! Ik houd wel van donkere boeken, en van eerlijke boeken waarin dingen verkeerd gaan - psychologische mysteries. En gelukkig schrijft verder niemand dat soort boeken! 

Het is niet omdat ik zelf een beetje vreemd ben, I haven't killed anyone... Yet! Ik ben best makkelijk in de omgang hoor! Tenzij iemand me boos maakt..."

Jaloers op John Green
"Als schrijfster ben ik erg gemakkelijk. Ik ben totaal niet veeleisend: ik kan overal in huis schrijven. In mijn werkkamer, op mijn laptop in bed, en soms in de keuken als ik soep aan het maken ben. Ik werk zelfs in de auto. Ik heb expres niet mijn laptop meegenomen in het vliegtuig naar Nederland, want ik wilde slapen - ik wist dat ik anders zou gaan werken.

Ik ben full-time schrijfster. Ik ben ooit lerares geweest, maar nu gelukkig niet meer. Nu schrijf ik, en lees ik één boek per dag. Dat hoort bij mijn werk. Ik ben erg jaloers op John Green, hij is zo goed!"

Het perfecte begin
"Tegelijkertijd heb ik tijdens het schrijven wel een regel: ik moet per dag óf 350 woorden schrijven, óf drie uur lang. Het ligt eraan welke van de twee het eerst geldt. 350 woorden is niet zoveel, maar het moeten wel bruikbare woorden zijn. En vaak herschrijf ik stukken. Vooral voor het begin van een boek ben ik erg kritisch: ik wil de perfecte woorden hebben voor het perfecte begin. De eerste alinea is verbonden met de allerlaatste, vind ik. Daarom herschrijf ik dat het meest - de eerste alinea die ik het snelste klaar had, heb ik in 17 keer geschreven."

Precies in het midden
"Iedere dag eindig ik met schrijven op het midden van een bladzijde, in het midden van de alinea en in het midden van een zin. Zo weet ik zeker dat ik de volgende dag in ieder geval die zin kan afmaken, en die alinea, en de bladzijde, en dan kan ik ook verder gaan met de rest van het hoofdstuk."

Hollandse kaas
"Wat ik van Nederland vind? Ik vind het prachtig, en charming! En dat zeg ik niet omdat ik hier nu ben... En Nederlandse kinderen zijn geweldig - en zo knap! Ik vroeg ze waarom ze zo knap waren, en ze antwoordden droogjes: "Het is de Nederlandse kaas." Dus voordat ik weg ga, doe ik een heleboel kaas in mijn tas, ik wil net zo knap worden!"

Gail Giles bezocht Nederland in maart 2009. Op internet zijn allerlei filmpjes te vinden over haar bezoek. Nieuwsgierig? Ze staan op de hyve van de Lemniscaatkrant!