Vuur

Anke Kranendonk

ISBN: 9789047702481 | Uitvoering: Gebonden | Prijs: € 14,95

Als je achter een poes aan loopt, weet je nooit wat er gebeurt…

Sam is net verhuisd en gaat naar een andere school. Er is zoveel nieuw dat Sam erg moet wennen. Even lijkt het alsof hij alles wat hij vorig jaar geleerd had, vergeten is. Zijn nieuwe juf begrijpt hem niet; ze vindt Sam een lastige en domme leerling. Hoe Sam ook zijn best doet, tussen hem en de juf gaat het niet goed. Maar dan krijgt Sam een hond, wit met rode vlekken. Hij noemt hem Vuur! Vuur begrijpt Sam helemaal en daarom gaat het beter met Sam. Als zijn hond een ongeluk krijgt, is er niet veel meer van Sam over. Op school loopt het helemaal uit de hand.

Op een dag ziet Sam een loslopende poes. Hij is bezorgd dat de poes ook een ongeluk krijgt en loopt haar achterna. Zo komt hij bij Wiwi terecht, een oudere dame met karakter. Zij heeft een drumstel in haar huis staan. Sam mag van haar op het drumstel spelen en zelfs terugkomen om van Wiwi drumles te krijgen. Elke week leert Sam meer ritmes en door het plezier dat ze samen beleven, vindt hij zijn zelfvertrouwen weer terug.

‘We gaan,’ zegt Wiwi. Ze pakt mijn hoofd vast en geeft een kus op mijn haren.’Je bent een sterk kind, onthoud dat goed. Beresterk.’ Ik weet niet zo goed wat ik zeggen moet. ‘U ook,’ zeg ik maar.
‘Ze knikt. ‘Ja, ik ook.’

Vuur

Jeugd

Inkijkfragment

Over de auteur

Anke Kranendonk werd in 1959 in Baarn geboren. Na de middelbare school verhuisde ze naar Amsterdam en meldde zich aan bij de Sportacademie. ‘Ik moest de hele dag rondjes rennen op het atletiekveld,’ vertelt ze. ‘Binnen twee maanden zat ik al in het gips.’ Omdat ze niet precies wist wat ze toen wilde gaan doen, besloot ze naar de Pedagogische Academie te gaan om er al lerende achter te komen wat ze echt wilde. Anke vond het leuk om kinderen voor te lezen, met hen te zingen en koekjes te bakken, maar elke dag rekenen vond ze niets – daarin kon ze haar fantasie niet kwijt.


Na de Pedagogische Academie volgde ze lessen in het acteervak en in de zangkunst en begon ze direct te spelen in een toneelgezelschap. Ze werkte mee aan verschillende televisieproducties – zoals Buurman Bolle van de VPRO – en richtte haar eigen theatergroep op, ‘Lieve Jan’, waarmee ze op alle scholen en in alle theaters van Nederland heeft gespeeld.


Anke Kranendonk schrijft haar boeken thuis en soms gaat ze een paar dagen naar het klooster. Daar is het rustig en stil en hoeft ze niet te denken aan koken, boodschappen doen en kinderen naar school brengen. Thuis leest ze over wat ze in het klooster geschreven heeft, werkt het bij en bedenkt hoe het verder moet. Het verzinnen van nieuwe stukken doet ze tijdens het hardlopen of het afwassen – zo werkt ze met haar handen en hoofd tegelijk. In haar verhalen beschrijft Anke Kranendonk op een heel herkenbare manier hoe kinderen denken en voelen. Hoewel ze niet terugschrikt voor zware onderwerpen, is de toon van haar verhalen luchtig. De boeken zetten de lezer aan tot nadenken, maar tegelijkertijd is de stijl humoristisch.


Schrijven vindt Anke net een treinreis. Je moet van A naar B. Het is de taak van de schrijver om uit te zoeken hoe dat traject verloopt en wat er allemaal in de wagons komt. In haar hoofd gaat die reis heel snel – ze heeft vaak meteen al een heel verhaal in haar hoofd. Het schrijven zelf gaat langzamer. Maar als de trein eenmaal rijdt, gaat de rest eigenlijk vanzelf. En ze komt onderweg van alles tegen waar ze van tevoren niet aan had gedacht. ‘Dat maakt schrijven zo leuk.’


Wist je trouwens dat Anke Kranendonk een tijdje de horoscoop in het maandblad Hoe overleef ik? schreef? Voor nog veel meer weetjes en informatie over Anke Kranendonk kun je terecht op haar website.


Anke is geadopteerd door Boekhandel Bloemendaal en door Boekhandel Venstra in Amstelveen. In deze winkels kunnen ze je alles over haar vertellen en misschien loop je na een bezoekje wel met een gesigneerd exemplaar de deur uit!


Anke is schoolschrijver op een school in Amsterdam.